İnsanın kendi yolunu bulmak için yola çıkışı, son nefesinden önce bunca zaman bir labirentin içinde kaybolduğunu fark etmesiyle son buluyorsa, hayat buysa; belki de kaybolduğunun bilincinde dolanıp durmak yabancı sokaklarda, o kadar da delilik değildir.
2020©
Verdiğim en büyük savaş kendimeydi.
Soğuktan donarken düşmanının yolu aydınlanmasın diye ateş yakmayan o kızdım ben. Açlıktan ölse gururundan gıkını çıkarmayan, kan midesini kaldırdığında korkusunun üzerine giderek Tıp kazanan, lüzumsuz muhabbet kurmayan ama gerek olduğunda da bülbül gibi şakıyan, nerede dur nerede hayır diyeceğini bilen, fikirlerini sonuna kadar savunan, idealleri; doğruları olan, o sessiz, bir rüzgâr esse uçacak gibi duran ama ayakları yere sağlam basan kızdım.
Şimdi bir üfleyişte duman olup kaybolacak mıydım?
Buraya kadar mıydı hayatım, bitmiş miydi?
Bütün dünya üzerine yıkılır gibi olur demişlerdi, yıkılmış mıydı?
Kalmış mıydım ben o enkazın altında?
Yoksa enkaz ben miydim şimdi?
2020© Epsilon Yayınevi
Telif hakları saklıdır.