Serçeler Ağladığında
Serçeler yüksekten uçar,
Değmekten korkar insanlara
İnsanlar özgür kuşlardır
Ve serçeler ölür dokununca.
2025©
Beyza Aksoy
Asil Vasilyev kanı, çocukluğundan beri yasaklarla ve kısıtlamalarla büyüyen Talya’nın damarlarında kaynamaya başladığında gerçeklerle arasında yalnızca bir tabut, ıssız bir kalp ve mühürlenmiş dudakları vardı.
Kuşlar için göç, serçeler için ölüm vakti.
Sessizliğin seni yaşatacağını düşünüyorsan yanılıyorsun.
Boğazından zehir zıkkım olup inerken soluk borunu tıkayan her ne varsa tükürmeliydin.
“Belki de şeytanın derinliğiyle seni pençeleri arasına alıp canını sıkan ama asla öldürmeyen 𝘻𝘦𝘩𝘪𝘳 gözleri vardır. İstediğini sandığı şeyi söyler durur, 𝘬ö𝘳𝘬ü𝘵ü𝘬 koşar peşinden her şeyin kalbini attıran. Belki de şeytanın, göreni tekrar döndürüp baktıran bir güzelliği vardır ve tek isteği o çok sevdiği adamın göğsüne elini daldırabilmekken tek amacı aslında avuçlarının arasına aldığı taştan kalbi sıkabilmektir suyu çıkana dek çünkü derdi 𝘪𝘯𝘵𝘪𝘬𝘢𝘮 almaktır.
Ama bu tam da şeytanın söyleyeceği bir şey ne de olsa, Tanrı’nın cennetinden ç𝘰𝘬𝘵𝘢𝘯 kovulduktan sonra.”
Hainler inşa edilir. Kimse kötü doğmaz.
Ama elinde kazma kürekle gelen kimse de fidan dikmez toprağa, 𝘮𝘦𝘻𝘢𝘳 açmak için oradadır.
2025© Epsilon Yayınevi
Telif hakları saklıdır.
